ترجمان، انتقال و کارگزاری دانش

نویسندگان : معصومه فولادوندی، شرین قاضی ، مریم دلدار، مهدی بداق 

دکتر معصومه فولادوندی در مصاحبه با خبر گزاری اظهار کرد:
آموزش بالینی در دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران با چالش‌هایی نظیر کمبود مربی، نبود بازخورد استاندارد و نابرابری در فرصت‌های تمرین مواجه است که کیفیت مهارت‌های بالینی و آمادگی شغلی دانشجویان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مدل کوچینگ بالینی دانشجومحور، راهکاری عملی و کم‌هزینه برای کاهش این شکاف محسوب می‌شود. این مدل با تلفیق تمرین‌های کوتاه و تکرارشونده، بازخورد فوری، نقش‌آفرینی دانشجوکوچ و تعامل ساختاریافته، کیفیت یادگیری را ارتقا داده و بار آموزشی مربیان را کاهش می‌دهد. شواهد بین‌المللی نشان می‌دهد که این رویکرد، خودکارآمدی، دقت عملکرد و مشارکت فعال دانشجویان را افزایش می‌دهد. با این حال، استقرار مؤثر این مدل نیازمند حمایت سیاستی، آموزش مربیان، اختصاص زمان و فضای رسمی در مراکز مهارت‌آموزی، و وجود نظام پایش کیفیت است. اجرای این نقشه‌راه می‌تواند به بهبود پایدار کیفیت آموزش بالینی و تربیت پرستارانی توانمند و آماده‌ی ورود به بالین کمک کند.